Sinirleri Alınmış Caillou’giller

Thursday, Jul 19th

Son Güncelleme:12:00:00 AM GMT

Başlıklar:
Buradasınız: AİLE Aile İlişkileri Sinirleri Alınmış Caillou’giller

Sinirleri Alınmış Caillou’giller

Caillou ( Kayyu ) adında bir çizgi film var. Çocuklar bu çizgi filme bayılıyor. Bu aralar herkesin dizisi var ya  biz de ailece her gün Caillou’nun maceralarını seyrediyoruz.

 

 

Oğlum, Caillou nun kedisi Gilbert gibi bir kedi istiyor ya da kedi alamazsak köpek alabilirmişiz.

Kahramanımız annesi, babası ve kız kardeşi Rosie ile birlikte; bahçeli dublex bir evde yaşıyor. 
Kel kafalı, rengarenk giysili, 4-5 yaşlarında çok sevimli, acayip neşeli bir erkek çocuk. Yuvaya gidiyor. Öğretmeni ve arkadaşları ile süper anlaşıyor.

Beni hayrete düşürense, filmde ki herkesin ilişkileri. Ne kadar örnek alınsa da kıskanmaktan öteye yapacak bir şey yok. Çünkü Caillou dünyasında herkesin sinirleri alınmış gibi!..

Mesela Caillou, annesi babası uyurken onlara kahvaltı hazırlamaya karar veriyor. Mutfağı birbirine katıyor. Raflardaki yiyecekleri döküyor, buzdolabını karmakarışık yapıyor. Annesi gelip, birbirine girmiş masayı, dökülüp saçılmış yiyecekleri görüyor ama son derece sakin bir şekilde, hatta gülümseyerek, “Caillou ne güzel bir sürpriz, hadi dağınıklığı birlikte toparlayalım” diyor. Şaşırıp kızmayı bırakın, ne sesinde ne yüzünde endişeden eser yok.

Bir başka hikaye de arabaları bozuluyor, yolda kalıyorlar. Arabada baba ve iki çocuk var.Anne onları restoranda bekliyor. Çocuklar acıkmış, Rosie ağlamak üzere..  Baba kaportayı açıp bir şeyler yapıyor ama arabayı çalıştıramıyor. Ne beklersiniz aç iki çocukla, yolda kalmış bir adam olarak delirmesini değil mi ? Ama o da ne, babanın keyfi hiç bozulmuyor bile. Harika ses tonu ile çekici çağırıyor ve çocukları sakinleştiriyor. Araba tamir edilirken, çekiciyi kullanan şoför çocuklara gofret alıyor!

Komşular inanılmaz. Diyelim ki Caillou’nun anne babası bir davete gidecek ama çocuk bakıcısı gecikiyor. Hemen devreye komşu bay Henkel giriyor ve hem Caillou hem de Rosie’ye seve seve bakıcılık yapıyor. Üstelik hep beraber kek yapıp afiyetle yiyorlar.

Baba, büyükbaba, büyükanne, yuva öğretmeni, konu komşu herkes o kadar sakin ve dingin, o kadar pozitif ki. Havasından mı suyundan mı böyleler bilemiyorum ama ben onların mahallesine taşınmak istiyorum ♥♥

Rosie duvarlarımı mı boyadı, “aaa ne hoş, şahane resimler yapmışsın “ deriz, sonra da sileriz geçer.

Ev mi temizlenecek? Ne güzel, şarkılar söyleyerek bahar temizliği yaparız.

Canımız sıkılınca alternatif çok. Deniz kenarına güneşlenmeye, ormana pikniğe veya dağ evine kamp yapmaya gideriz. Yolda geyikleri görürüz, gölü kayıkla geçeriz.

Çocuklar bu mahallede büyümeli. Hatta bu mahalleler büyütülmeli. Bizim buralara kadar gelmeli. Olmadı sırayla bizi kabul etsinler, birer haftalığına rehabilitasyona gidelim. 

Fatma Meriç Demirel
Ocak 2010
Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız

 

Share/Save/Bookmark